جزئیات تازه از پایگاه اجتماعی

اگر به دنبال اطلاعات دقیق درباره «پایگاه اجتماعی» هستید، در ادامه این مطلب تازه‌ترین اطلاعات، جزئیات و نکات مهم این موضوع را مشاهده خواهید کرد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

نگاهی به زندگی و رفتار برخی از سیاستمداران نشان داده که برای داشتن پایگاه اجتماعی باید با مردم قدم برداشت و تاریخ نشان داده که رمز ماندگاری در همین نکته ی ظاهرا کوچک ولی مهم هستش.

هشت سال گذشته با فراز و نشیب های فراوانی روبرو بودیم . از جنگ اقتصادی بگیر تا هجمه فرهنگی و نزاع داخلی. فشاری که فقط بر دوش مردم ردی باقی نگذاشت بلکه تا استخوان رسید و برای التیامش سالها باید با این مردم مدارا کرد و مرهم بر زخمشان گذاشت. به هر حال آن دوران به پایان رسید ، ولی نکته ای که از آن دوران باقی مانده چه چیزی است؟ من چند سوال دارم . اول اینکه حال آقای احمدی نژاد چطوره ؟ اصلا کجاست ؟ و هنوز میوه فروشی محلشان به ایشان گوجه ارزان قیمت میفروشد ؟. دوم اینکه آن همه خدم و حشمی که هییت صد نفره راه می انداختند و تا نیویورک می رفتند تا مبادا سلطان محمود در سفر تنها بماند و کمی احساس دلتنگی نکند کجا هستند؟ و یا رسانه هایی که میلیون میلیون پیام محبت آمیز برای رییسشان جمع می کردند چطور ؟

شب گذشته را مهمان سقراط بودیم که فرهاد آییش نقشش را در تالار وحدت اجرا کرده بود. شب خوبی بود و اجرای گروه تئاتر در خور شخصیت سقراط بود. نکته ای که در این تئاتر نهفته بود بی ارتباط با بحث بالا نیست. سقراط فیلسوفی بود که در عصر خودش به خرمگس تشبیه و نامیده می شد ، بخاطر ایجاد بحث های فلسفی و اجتماعی که بین توده های مردم راه می انداخت و باعث شناخت آنها از وضعیت پیرامونشان می شد که این کار باعث دردسر برای سیاستمداران آتن شده بود و آنها را بر آن داشت تا بالاخره سقراط را اعدام کنند.

آری سقراط اعدام شد و آنها در ظاهر از شر او خلاص شدند ولی آیا واقعا سقراط از یادها رفت و آننها از شر او خلاص شدند.ولی این اعدام زمینه پیشرفت فلسفی و علقی و در نهایت انقلاب فرهنگی شد و مردم را به سوی تمدن و فرهنگ سوق داد. به طوری که ژیل وان هیمز در این باره می گوید: " تمدن غربی ما ، ارزش هایش را از واکنش در برابر کشتن دو بیگناه به دست آورده است: ننگ کشتن سقراط و به صلیب کشیدن عیسای ناصری."

برگردیم به ماجرای اصلی خودمان که آقای احمدی نژاد باشد. ایشان با تنفری که از چهره خارجی ایران در جهان ترسیم کرد نه تنها دارای پایگاه اجتماعی نیست بلکه دارای پایگاه ضد اجتماعی هم نیست. دیگر هیچ کس این روزها حوصله بدگویی از او را هم ندارد. همه او را به حال خود رها کرده اند و ارزنی هم اهمیتی به او نمی دهند و برایشان اصلا مهم نیست که چند شاکی خصوصی و عمومی در دادگاه دارد و یا کسری بودجه اش چقدر بود و یا هزاران مطلب دیگر.

و برعکس آن هم وجود دارد هنوز بعضی از افراد با وجود سالیان درازی که از عرصه سیاست دورند ولی هنوز با کوچکترین سخنی تیتر یک خبرها می شوند.مثلا ابراز علاقه خاتمی از حضور در مراسم تدفین نلسون ماندلا ، که تا چندین روز بحث داغ خبری ما شده بود.

تجربه نشان داده که این دوران هم خیلی زود می گذرد و ممکن است که تفکراتی همچون احمدی نژاد دوباره به صحنه بازگردند ، با این حال برای تداوم این روند باید علاوه بر درد نان مردم خوردن کمی هم به فکر صلابت و آبروی فرهنگی مان هم باشیم و کاری نکنیم تا سالیان سال مجبور باشیم جبرانش کنیم.

نکته جالبی که توی یکی از خبرها می خوندم این بود که امیر قلعه نوعی در نشست خبری قبل بازی با داماش گفته بود که دلیل استقبال کم هواداران از بازی های فوتبال به خاطر برنامه ریزی غلط دولت قبلی است و آنها می خواستند که فوتبال را از خانواده ها بیرون کنند.